#ସୈତାନ
7 poems
- ଦୁଃସ୍ବପ୍ନSudhashree Bhattamisra · 1 min read · 262 readsଆଖି ଖୋଲା ଥିଲା ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖିଲି ସାଉଁଟି ପାରିଲିନି ଶାମୁକାରୁ ମୁକ୍ତା ପଙ୍କରୁ ପଦ୍ମ କି ସାପ ମୁଣ୍Abstract
- ମଣିଷ ପ୍ରତି ସାବଧାନSUDARSHAN GILI · 1 min read · 399 readsମଣିଷ ର ଦୋଫନ୍ଧା ମୁହଁ କେତେ ବେଳେ ସାଧୁ ଆଉ କେତେ ବେଳେ ଚୋର ସାଧୁତା ଯେ ମଣିଷ ର ଭିତି ଭୂମିAbstract
- କୁଳାଙ୍ଗାରK. Nirmal · 1 min read · 199 readsପାଲଟେ ସୈତାନ ଜନ୍ମିତ ସନ୍ତାନ ଵିଵାହ ଶେଷ ହୋଇଲେ, ଜୀବନ ଜନ୍ତ୍ରଣା ଜୁଇ ପରେ ପଙ୍ଗୁ ପିତାମାତା ହୋଇଗଲେ । ଅନାଦାର କରି ଜନ୍ମିତ ମାତାଙ୍କୁInspirational
- ଆଶାବରୀAlaka Dash · 1 min read · 194 readsସମୟର ଜୁଆର ଭାଙ୍ଗି ଦେଲା, ସୁଖ ସପନ ର ବାଲି ଘର, ସ୍ନେହ ସରାଗ ହଜାଇ, ଅନ୍ଧ ମାତୃତ୍ୱ ସର୍ବହରା ରOthers
- ଚିଠିଟିଏ ନିର୍ଭୟା ରRanjulata Behera · 1 min read · 96 readsଗର୍ଭସ୍ଥ ଜାତକ ମେଳକ ମୋର କାହିଁ କରି ନଥିଲୁ ଯେ ତୁହି ଭଗ୍ନ ଜୀବନ ଭାଗ୍ୟଲେଖା ମୋର,ସ୍ବପ୍ନ ସଞ୍ଚାରି ନଥାନ୍ତି ମୁହିଁTragedy
- ମାଣିଖମ୍ବରେ ସଂଧ୍ୟାRajendra Giri · 1 min read · 100 readsଏବେ ଏବେ ମନ୍ଦିରର କେତନ ପାଖରୁ କୋଉଁ ଏକ ଧାତଵ ଯନ୍ତ୍ରର ଚିତ୍କାର ଶୁଭିଲା ମସଜିଦରୁ ବି ନମାଜ ଶୁଭୁଛି ! ତୁଳସୀ ଚୌରାର ଦୀପଠାରୁ ଛାତର ଷ୍ଟାଣ୍ଡ ଆଲୁଅ ବହୁ ଆଗରେ , ଅନୁମାନ କର ତୁ କେତେ ପଛରେ ।।Others
Loading…