ଭତ୍ତା

ବୁଢୀ କାଳରେ ଯିଏ ସାହା ଭରସା ହୋଇଥାନ୍ତା ସେ ତ ମୁହଁ ମୋଡି ଚାଲିଗଲା ଯେ, ଫେରିକି ପଛକୁ ଚାହିଁଲାନି ଦିନେ, ଆଉ କାହା ଉପରେ ବା ଭରସା କରିବ ସେ? ଯେବେ ଆତ୍ମଜା ନିଜର ହେଲାନି, ପର ଲୋକଙ୍କ କଥା ପଚାରେ ବା କିଏ?