କେତେ ଆବେଗରେ କୁହେ ଜେଜୀ ଦୋଳ କଥା । କେତେ ମୋହ ଲଗାଇ , ଆଖି ନଚେଇ , ମନ ରଜେଇ ଗପେ । କିନ୍ତୁ କେବେବି ଜାଣି ପାରେନା ସେ ଏବେ ଗାଁ ଭୂଇଁଠୁ ଯୋଜନ ଯୋଜନ ଦୂରରେ । ଶୋଭିତ ପାଖରେ , ବ୍ୟଙ୍ଗଲୋରରେ । ବୁଝି ପାରେନା ତା' ପୁଅ ବୋହୂ ଆଉ ନାହାନ୍ତି , ଗୋଟେ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ଚାଲିଗଲେଣି । ଶୋଭିତ ଏବେ ଏକା , ବିଲକୁଲ ଏକା !
Loading comments…